Women, work and stress

You may write me down in history
With your bitter, twisted lies,
You may tread me in the very dirt
But still, like dust, I’ll rise.

Does my sassiness upset you?
Why are you beset with gloom?
‘Cause I walk like I’ve got oil wells
Pumping in my living room.

Just like moons and like suns,
With the certainty of tides,
Just like hopes springing high,
Still I’ll rise.

Did you want to see me broken?
Bowed head and lowered eyes?
Shoulders falling down like teardrops.
Weakened by my soulful cries.

Does my haughtiness offend you?
Don’t you take it awful hard
‘Cause I laugh like I’ve got gold mines
Diggin’ in my own back yard.

You may shoot me with your words,
You may cut me with your eyes,
You may kill me with your hatefulness,
But still, like air, I’ll rise.

Does my sexiness upset you?
Does it come as a surprise
That I dance like I’ve got diamonds
At the meeting of my thighs?

Out of the huts of history’s shame
I rise
Up from a past that’s rooted in pain
I rise
I’m a black ocean, leaping and wide,
Welling and swelling I bear in the tide.
Leaving behind nights of terror and fear
I rise
Into a daybreak that’s wondrously clear
I rise
Bringing the gifts that my ancestors gave,
I am the dream and the hope of the slave.
I rise
I rise
I rise.

– Maya Angelou

માયા એન્જલોની મોસ્ટ પોપ્યુલર પોએમ, સ્ટીલ આઇ રાઇઝ. હજુ પણ સ્ત્રીઓ આ પોએમથી ઇન્સ્પાયર થાય છે. બટ મારે આજે પેશનેટ વુમન, ડ્રીમી વુમનની વાત કરવી છે,  અનસેટીસ્ફાઇડ વુમનની વાત કરવી છે, વર્ક લવીંગ વુમનની વાત કરવી છે, એડવેન્ચરની ઇચ્છા ધરાવતી વુમનની વાત કરવી છે, વાત કરવી છે એની ઇચ્છાઓની, એ ઇચ્છાઓના કારણે થતી પ્રોબ્લેમ્સ અને પછી શોધાતા ટેમ્પરરી સોલ્યુશન્સની.

સ્ત્રીનો સ્વભાવ ચંચળતા છે, સ્ત્રીનો સ્વભાવ પ્રેમને પામવો પણ છે, સ્ત્રીમાં નો ડાઉટ ઋજુતા હોય જ છે. હું એમ નથી કહેતો કે સ્ત્રીઓ સ્ટ્રોંગ ન હોવી જોઇએ, બટ મસ્ક્યુલાઇનનો ઢોળ સ્ત્રી પોતાના પર ચડાવે છે ત્યારે શરૂ થાય છે પ્રોબ્લેમ્સ. કારણ કે ઢોળ હંમેશા ટકતો નથી. કારણ કે ઢોળ બીજાના મઆટે હોય છે પોતાને તો ખબર જ હોય છે, પોતે કંઇ ધાતુ છે.

૨૧ પછીની એજ એટલે મોસ્ટ ઓફ કોલેજ પુરી થઇ ગઇ હોય છે. કોલેજની લાઇફને ભરપુર જીવ્યા પછી હવે પ્રોફેશનલ વર્લ્ડમાં એન્ટર થવાનુ હોય છે. હવે સપના અને એમ્બીશન્સના વર્લ્ડમાં પ્રવેશ કરવાનો હોય છે. જ્યાં સુધી કોલેજમાં હોઇએ ત્યાં સુધી ફ્રેન્ડ્સ સાથે મૌજ અને મસ્તી આપણને ભરપુર આનંદ આપતી હોય છે, કેટલીક ગર્લ્સને સારા રીલેશન્સનો અનુભવ હોય છે, તો કેટલીક ગર્લ્સને લવ રીલેશન્સના કડવા અનુભવો પણ થયા હોય છે. જેની ઇફેક્ટ્સ આગળ જતા ઘણી થતી હોય છે. કોલેજ પછી એક નવી દુનિયામાં જવાનુ હોય છે, કરીઅર્સ, પોતાની જાતથી કંઇક કરવાની ઉત્સુકતા, આ વિશ્વ માટે કરવાની ઇચ્છા, વિશ્વ માટે નહિ તો પોતાનો અભિમાન સંતોષાય એ માટે કંઇક કરવાની ઇચ્છા, કેટલાક ક્રીએટીવ કામ કરવાની ઇચ્છા તો કેટલાંક મરીચીકા જેવા ડેસ્ટીનેશન સુધી પહોંચવાની ઇચ્છા. ખરેખર ડેસ્ટીનેશન્સ જેવુ કંઇ હોતુ જ નથી, ડેસ્ટીનેશન્સ એ મરીચીકા જ છે, માઇલ્સ્ટોન્સ એ જ આરામનુ સ્થળ છે.

વર્કાહોલીક વુમનની વાત કરતા પહેલા એવી સ્ત્રીની વાત કરીએ જે સામાન્ય લાઇફ જીવે છે, હુ જસ્ટ સીક લવ્સ એન્ડ ગીવ લવ્સ. સ્ત્રી એજ્યુકેટેડ નહિ હોય તો ૨૦ થી ૨૨ વર્ષ વચ્ચે એના મેરેજ નક્કિ થશે, કાંતો ઘરનુ કામ કરશે, કાંતો બહારનુ કામ કરીને થોડા પૈસા કમાઇને પોતાના ઘરને હેલ્પ કરશે, પતિ દ્વારા આખા દિવસની રાહ, થાક અને કામને અંતે રાતે પતિ દ્વારા સેક્સ્યુઅલ પ્લેઝર મળશે, શારીરિક જરૂરિયાતો સંતોષાશે, ફરી બીજો દિવસ, આવા ઘણા દિવસ અને પછી આવે છે બાળકો, સોશીયલ ઇવેન્ટ્સ, સામાજીક પ્રસંગો, નાની વેકેશન ટ્રીપ્સ, કોઇ સુંદર સ્થળોની ફેમીલી સાથે મુલાકાત, પરિવાર સાથે ખેંચાતા હસતા ચહેરા સાથેના ફોટાઓ, પતિનો હાથ પકડીને ખેંચાતા ફોટા તો ક્યારેક બાળકોને તેડીને હીલ સ્ટેશનના બેકગ્રાઉન્ડ વાળા ફોટાઓ, ક્યારેક ઘરમાં કંકાસ, ક્યારેક નાના મોટા ફેમીલી અને સોશીયલ જઘડાઓ, થોડીક બોરીંગ લાઇફ, બટ અંતે એક સુખી અને બીઝી લાઇફ જ્યાં ગોલ માત્ર નાની ખુશીઓ અને સુખેથી જીવવાનો છે. કોઇ મોટા કામ કરીને ધાડ મારી દેવાનો નથી. એમનો ગોલ છે તો માત્ર ભરનુ કામ કરવાનુ, કોઇ સરસ વાનગી બનાવવાનો, બાળકો માટેની ચિંતા કરવાનો, એમને મોટા કરવાનો, પતિને ખુશ રાખવાનો, પતિ પાસેથી પ્રેમનો, બાળકો પાસેથી પ્રેમનો, પોતાના સગા સંબંધીઓ સાથે ગુડ સોશ્યલ ટાઇમનો. એને જોઇએ છે માત્ર થોડીક ખુશીઓ, કોઇ જ વધારે એડવેન્ચરસ લાઇફ કે એક્સાઇટમેન્ટ વાળી લાઇફ નહિ, માત્ર એનો પતિ એનો હાથ પકડીને ચાલે, એના બાળકો એને વહાલ કરે એ જ એની ઇચ્છા હોય છે.

લગ્ન, લગ્ન પછી નાનુ હનીમુન, અમુક સમય પછી બાળકો, બાળકોનો ઉછેર અને એની કાળજીનો સમય, મોટા થયેલા બાળકોનુ એજ્યુકેશન અને ટીનેજ બાળકોને હેન્ડલ કરવાનો સમય ફરી નાના મોટા વેકેશન્સ અને ટ્રીપ્સ, ગ્રોન અપ બાળકોના મેરેજ અને પછી વૃધ્ધા અવસ્થા માટેની તૈયારી બટ અંતે સુખી અને શાંતી ભર્યુ જીવન…! આ લાઇફ છે કોઇ ઓછુ ભણેલ, કોઇ મોટા એમ્બીશન્સ ન રાખનારી, કોઇ મોટા એડવેન્ચર ન રાખનારી સ્ત્રીની જનરલાઇઝ્ડ લાઇફ. મેબી હું બધુ ન લખી શક્યો હોવ બટ મેં જેટલુ જોયુ છે એ પ્રમાણે શોર્ટમાં આ એક સામાન્ય સ્ત્રીની લાઇફ છે. ખરેખર સુંદર અને સુખી છે.

***

પેશનેટ વુમન જેને ખુબ કામ કરવુ છે, પોતાના બળ પર ઉભુ થવુ છે, સેલ્ફ ડીપેન્ડેન્ટ રહેવુ છે, કામ કામ કામ, પોતાનુ કરીઅરની પ્રાયોરીટી સૌથી ઉપર છે. બટ એ કામ માટે ઘણી ચેન્જ થતી હોય છે. કોલેજ એ સૌથી સુંદર સમય હોય છે. ત્યાં કોઇ નાની પ્રોબ્લેમ હોય તો ફ્રેન્ડ્સ સાથે એનુ સોલ્યુશન નીકળતુ હોય છે, ઓછા બજેટમાં કઇ રીતે મૌજ કરવી એ બધુ જ આપણને ખબર હોય છે, હોસ્ટેલ્માં કોઇની મજાક ઉડાવીને જલસા વાળી રાતો કોઇ ભુલતુ નથી. બીકોઝ ત્યારે કોઇ જ ગોલ નથી હોતા, ત્યારે કોઇ એમ્બીશન્સ નથી હોતા, એવા ફ્રેન્ડ્સ હોય છે જેને તમારી પાસેથી કોઇ એક્સપેક્ટેશન્સ નથી હોતી. ફ્રેન્ડ્સ સાથે હેપ્પી હોઇએ છીએ….! પ્રોબ્મ્લેમ્સ વખતે ટેકો આપવા વાળા ખભાઓ તૈયાર જ હોય છે. ફ્રસ્ટ્રેશનને ફનમાં કનવર્ટ કરવા વાળા કેટલાંય ફ્રેન્ડ્સ હોય છે, ફ્રસ્ટ્રેશનને કઇ રીતે દુર કરવુ એવી સલાહ આપવા વાળા નહિ. એટલે જ હેપ્પી ગર્લ પોતાના ફેમીલીને પણ હેપ્પી રાખતી હોય છે, કારણ કે કોઇ પણ ફેમીલી પોતાની છોકરીને ખુશ જોવા જ ઇચ્છતુ હોય છે.

બટ જ્યાં સુધી મેં જોયુ છે, એ વર્કીંગ વુમન જ સૌથી વધારે સ્ટ્રેસ્ડ હોય છે જે ઘરે રહીને કામ કરે છે અથવા કામ કરવા માંગે છે. પેશનેટ વુમનનો સ્વભાવ ઉડવુ હોય છે, જનરલાઇઝ કરૂ તો એને મ્યુઝીક ઇન્સ્ટ્રુમેન્ટ વગાડવાનો શોખ હોય છે, બાઇક પર એકલા લોંગ ડ્રાઇવીંગનો શોખ હોય છે, એડવેન્ચરનો શોખ હોય છે, જંગલમાં અને પહાડો વચ્ચે ટ્રેકીંગનો શોખ હોય છે. જ્યારે આવી કોઇ સ્ત્રી ઘરે રહીને કામ કરે ત્યારે અને એ પણ કન્ઝર્વેટીવ ફેમીલી હોય તો બધી એડવેન્ચરની ફેન્ટાસી દુર જતી દેખાય. બંધન એ ઉડતા પંખીઓને પસંદ નથી. પેરેન્ટ્સ પણ એની જગ્યાએ સાચા છે, બીકોઝ ધે કેર. એને એમની છોકરી બાળક જ લાગશે.

બટ આવી વુમન ધીરે ધીરે અનસેટીસ્ફાઇડ બનતી જતી હોય છે, અમુક છોકરીઓને કામ કરવુ છે તો જોબ નથી મળતી, અમુકને જોબ મળી છે, બટ પોતાના ફીલ્ડની નથી મળી તો એવી જોબ કરવી છે, અમુકને પોતાના ફીલ્ડની જોબ મળી છે બટ ૯ થી ૫ ની જોબમાં સ્ટીડી લાઇફમાં એક્સાઇટમેન્ટ નથી એટલે બોર થઇ જવાય છે, અમુકને બોરીંગ લાઇફના લીધે ઘરથી બહાર રહીને જોબ કરવી છે. અમુકને જોબ કરવી છે સાથે એડવેન્ચર પણ કરવુ છે, પણ પૈસાનો પ્રોબ્લેમ્સ છે, બધી ડીઝાયર પુરી નથી થતી. એટલે શરૂ થાય છે, ફ્રસ્ટ્રેશન, ફ્લડ ઓફ થોટ્સ, થોટ સ્ટોર્મ, સ્ટ્રેસ.

વર્કાહોલીક હોવુ સારૂ છે, ઇટ્સ પરફેક્ટલી ફાઇન. બટ ૧૦૦% પ્રાયોરીટી વર્કને આપવી, ધેટ ઇઝ એબ્સોલ્યુટલી નોટ ફાઇન. વર્ક વર્ક વર્ક, વર્ક ફોર મેકીંગ ગુડ પોઝીશન, વર્ક ફોર મેકીંગ ગુડ પરફોરમન્સ, વર્ક ફોર શોઇંગ એવરીવન ધેટ આઇ કેન ડુ, વર્ક ફોર યોર સેલ્ફ, વર્ક વર્ક વર્ક, વર્ક એટ ઓફીસ, વર્ક એટ હોવ, કામ સ્કુટર ચલાવતી વખતે અને કામ સ્કુટરને પાર્ક કરતી વખતે, કામ સિવાય કોઇ વિચારો જ નહિ. એને વર્કાહોલીક નહિ, વર્ક મેનીયાક કહેવાય,

૨૩ ની એજ એ ખુબ કોમ્લીકેટેડ એજ છે, એનર્જી એટલી બધી વહેતી હોય છે કે જો એને સાચી દિશામાં વાળવામાં ન આવે તો એ ધોધ ક્યાંનો ક્યાં વહી જાય, આ માત્ર સ્ત્રીને લાગુ નથી પડતી. જ્યારે વર્કાહોલીક વુમન પોતાના કામ સિવાય કોઇને ટાઇમ નથી આપતી ત્યારે અમુક સમય પછી ઉભા થાય છે, સેટીસફેક્શન ઇસ્યુઝ. આ નક્કર સત્ય છે. કમ્પ્લીટ કોનસર્નટ્રેશન ઓન વર્ક એટલે નો ડાઉટ ગુડ પર્ફોરમન્સ, બટ ડઝ ઓનલી વર્ક કેન મેક વુમન હેપ્પી ?

ઓફ કોર્સ નોટ. પેશનેટ વુમનને પોતાની હોબીઝ હોય છે જે વર્કના કારણે પુરી નથી થતી, આઇધર એ મ્યુઝીક હોય કે પછી નેચર મીટ. વર્કના કારણે એ ધીરે ધીરે એકલી પડવા લાગે છે, કામ કામ કામ…! ક્યાં છે કામ પછી મળતી સક્સેસને સેલીબ્રેટ કરીને શેર કરવા વાળા ફ્રેન્ડ્સ ? જ્યારે આ રીઅલાઇઝેશન આવે ત્યારે પછી શરૂ થાય છે સાચુ ફ્રસ્ટ્રેશન. ક્યાં છે હેપ્પીનેસ ?

ફેસબુકની ટાઇમ લાઇનને જ્યારે રીવર્સ ગીયરમાં નાખવામાં આવે ત્યારે મસ્તી વાળા ફોટા ફ્લેશબેક આપીને બોલતા હોય છે કે ‘યાર હું કેવી હતી અને કેવી થઇ ગઇ, આઇ વોઝ હેપ્પી પર્સન. હું મસ્તી કરવા વાળી બોલકી છોકરી હતી અને હવે પ્લાસ્ટીક સ્માઇલ કેમ લાવવી પડે છે.’ કામનો ધોધ એવી રીતે વહાવી ગ્યો હોય છે કે ખબર જ નથી પડી હોતી કે આ સ્થળ પર ક્યારે પહોંચી ગયા, ક્યારે હેપ્પીનેસ ખોવાઇ ગઇ.

કેટલાક રીઝન્સ છે, એમાંનુ એક છે,

બીઇંગ અ મેન – સ્ત્રીનો સ્વભાવ સ્ત્રી છે. એનો સ્વભાવ છે ઋજુતા અને કોમળતા. બટ જ્યારે કોઇ  સ્ત્રી, કોઇ છોકરી પોતાના પર આર્ટીફીશીયલ મસ્ક્યુલાઇનનો ઢોળ ચડાવે છે ત્યારે એની ઇગોઇસ્ટીક આકાંક્ષાઓ વધતી જ જાય છે,  છે સ્ત્રી જ, મે બી સ્ટ્રોંગ હોઇ શકે, બટ એનો મતલબ એવુ ન નહિ કે એને પુરૂષ બનવુ જોઇએ, ઇગોને કદી સંતોષ થતો જ નથી, એ માંગ્યા જ કરે છે. બીઇંગ અ મેન એટલે સાથે કામ કરતા કલીગ્સનો ઇગો પણ હર્ટ થતો હોય છે, બટ ધેટ ઇઝ નોટ કનસર્ન. ટાર્ગેટ્સ પુરા કરવા એ સારી વાત છે, કામ કરવુ એ સારી વાત છે, પુરૂષ સમોવડુ બનવુ સારી વાત છે, બટ જ્યારે એક સ્ત્રી પુરૂષ બનવાની ટ્રાય કરે છે ત્યારે પાણી ઢોળાય છે. સ્ત્રીને પુરૂષ બનવાની શામાટે જરૂર છે? સ્ત્રી સ્ત્રી છે, એની પોતાની ખાસીયત છે. ફેમીનીઝમ પણ આ જ કહે છે ને…! એ મોર લીબરેશનની વાત કરે છે. બટ એ લીબરેશન પછી શું ? લીબરેશન મળી ગયા પછી સેટીસફીકેશન ના આવે ત્યારે જે ફ્રસ્ટ્રેશન આવે છે એની વાત કોણ કરશે ? એક સ્ત્રીની લાઇફમાં વર્ક ના કારણે આવતા સ્ટ્રેસની પ્રોબ્લેમ્સ કોણ સોલ્વ કરશે?

અહિં વુમન એમ્પાવરમેન્ટની વાતો કરવામાં આવે છે, કદાચ વુમન એમ્પાવરમેન્ટ થઇ પણ જાય, ફેમીનીઝમની મોટી મોટી વાતો કરવામાં આવે છે. બટ વુમન એમ્પાવરમેન્ટ પછી શું? એ લીબરેશન પછી શું એ કોઇ વિચારતુ નથી કે એના પછીનો બેઝ કોઇ ગવર્નમેન્ટ નથી બનાવતી.

દરેક સ્ત્રીને કંઇક કરવુ છે, એ વિચારતા કરી દેવાય. એ પેશન એમ્પાવરમેન્ટ પછી આવી ગ્યો. ઘરના બધા જ સપોર્ટીવ પણ થઇ ગયા. તો પણ કોઇકને જોબ નથી મળતી અને ઘણાને કામ મળ્યા પછી ફ્રસ્ટ્રેશન છે. કારણ કે બીઇંગ અ મેન ઇઝ નોટ ગુડ ફોર વુમન..! બીકોઝ વુમન નીડ્સ સમથીંગ, ધેટ ગીવ હર ઇન્નર પીસ ઓફ માઇન્ડ.

વુમન સીક્સ લવ (Women seeks love) – રોટી, કપડા અને મકાન એ આપણી પ્રાથમીક જરૂરીયાત છે, આપણા મનની જરૂરીયાત પ્રેમ છે. પુરૂષને ક્યારેય પુરૂષ સાથે પ્રેમ નથી થતો. એને હંમેશા એક સ્ત્રી સાથે જ પ્રેમ થતો હોય છે. જ્યારે ફ્રસ્ટ્રેટ થયેલી સ્ત્રી પાછળ જુએ છે ત્યારે એને એનો હસતો ભુતકાળ જ દેખાય છે, હ્યુમન બીઇંગ સીક્સ ઇમોશનલ રીલેશન્સ, મેડ વર્કાહોલીક જ્યારે કામ સિવાય કંઇ જ નથી વિચારતી ત્યારે એ સ્ત્રી ઇમોશનલ રીલેશન નથી બનાવી શકતી. એ સ્ત્રી ઇમોશનલ વર્લ્ડથી ક્યાંય દુર પહોંચી ગઇ હોય છે. હેપ્પીનેસ ઓલવેઝ કમ્સ ફ્રોમ ઇમોશનલ રીલેશન્સ, એ ચાહે ફ્રેન્ડ્સ સાથેનો રીલેશન્સ હોય, મનગમતા વ્યક્તિ સાથેનો રીલેશન હોય, પેરેન્ટ્સ સાથેનો રીલેશન હોય કે કોઇ ઇલેક્ટ્રોનીક ગેજેટ સાથેનો ઇમોશનલ રીલેશન હોય. બટ ઇમોશન લેસ થઇને કોઇ ગોલ માટે મશીનની જેમ કામ કર્યે જ રાખવુ, પોતાના એમ્બીશન્સ એવા પણ ન હોવા જોઇએ કે એ હુંફાળા સંબંધોથી દુર લઇ જાય અને જ્યારે જરૂર પડે ત્યારે પોતાનો ખભો પલાળવા માટે કોઇ તૈયાર ન હોય.

વર્કાહોલીક વુમનની એજ પ્રોબ્લેમ હોય છે, કામમાં એટલી ડુબી ગઇ હોય છે કે એ સતત કામ વિશે વિચારે છે, એ વિચારે છે એણે ગુજારેલા હસતા ભુતકાળ વિશે બટ એના મનમાં એક બંધાઇ ગયુ હોય છે કે હવે લોકો એને સમજી નથી શકતા. એનો ઇગો એને આડે આવી જાય છે, ક્યાંક એ વનરેબલ બની જશે તો? એવો ડર એને સતાવે છે. શી વોન્ટ્સ ટુ બી હેપ્પી, બટ એ વિચારે જ છે, ખુશ થવા માટેનુ પગલુ નથી ભરી શકતી, ફ્રસ્ટ્રેશન એટલુ છે કે એને એક સમયે કેટ કેટલા વિચારો આવે છે. એને ખુશ થવાના વિચારો આવે છે, એને એની હોબીઝ ના વિચારો આવે છે. બટ ક્યાંય ચોખ્ખો રસ્તો નથી બતાતો. કારણ કે કોઇ પ્રેમથી કહેવા વાળુ છે જ નહિ કે “ઓહ્હ્હ યાર મસ્ત વરસાદ આવે છે, લોંગ રાઇડ પર જઇએ.”

એવુ નથી કે વર્કાહોલીક એ ખરાબ છે, બટ લોકો સાથે કનેક્શન નહિ હોય ત્યારે ફ્રસ્ટ્રેશન્સ આવશે જ. ફેમીલી રીલેશન ઇઝ નેસેસરી. ઘણી ગર્લ્સ પોતાના કામ વિશેના વિચારમાં એટલી ડુબી જતી હોય છે એ એના પેરેન્ટ્સ સાથે પણ વાત નથી કરતી, એના ફ્રેન્ડ્સને સાથે ગેટ ટુગેધર તો ઠીક બટ કોલ્સ કરવાનુ પણ ભુલી જાય છે, રૂડલી વાત કરવી, નો સોશીયલ કનેક્શન, માત્ર એકલુ રહેવુ અને વિચારો કરવા, વિચારો પણ એટલી હદ સુધી કે માથુ  દુખી જાય….! એ વિચારો પણ કામના અને ભુતકાળની યાદોના.

મેરેજ ઇઝ અ બીગ સ્ટેપ ઓફ લાઇફ, મેરેજ શબ્દ યુઝ ન કરીએ તો પરમનન્ટ કમ્પેનીયનશીપ. કામ કરતી દરેક સ્ત્રી જેને કોઇ પણ સ્થિતીમાં કામ કરવુ જ છે, એમને એવો ડર હોય છે કે જો એ મેરેજ કરી લેશે તો એ મેરેજ પછી કામ નહિ કરી શકે. હસબન્ડનુ ફેમીલી અલાઉ કરશે કે નહિ કરે, જે સીટીમાં એના મેરેજ થશે ત્યાં એને જોબ મળશે, જોબ મળશે તો એને જેવી જોબ કરવી છે, એને જે કામ કરવુ છે એ મળશે કે નહિ મળે ? ક્યાંક પોતાના કામમાં ફોકસ નહિ કરી શકે તો? આવા વિચારો સતત આવતા હોય છે જ્યારે મેરેજની વાત આવે છે, અને એ ડરના કારણે જ એ એન્ટી મેરેજ કાઇન્ડ બનતી જાય છે. ફરી અનહેપ્પીનેસ અને ફ્રસ્ટ્રેશન.

બટ એઝ આઇ સેઇડ…! વુમન સીક્સ લવ. સ્ત્રીને જોઇએ પ્રેમ…! એને એવા વ્યક્તિ ની જરૂર હોય છે જે ટફ ટાઇમમાં એને હગ કરીને કહી શકે કે ‘બધુ ઠીક થઇ જશે’, એ એનો હાથ પકડીને ચાલી શકે. ફ્રસ્ટ્રેશનમાં સૌથી વધારે હેલ્પ કરતી વસ્તુ હોય તો એ છે, હગ્સ અને કીસીસ, એને એવા વ્યક્તિની જરૂર હોય છે જે સ્કુટર ચલાવતી વખતે એના ઉડતા વાળને બાંધી આપે, એને પોતાની પીઠ રબ કરી આપે એવા ખરહટ હાથની જરૂર હોય છે, માથુ દુખતુ હોય ત્યારે એના માથા પર ધીમી મસાજ કરી આપે એવા અનુભવની જરૂર હોય છે, એને જરૂર હોય છે આંગળીઓમાં આંગળી પરોવી રાખે એવા હાથની.

***

મોમેન્ટરી પ્લેઝર ઇઝ ગુડ, એવરી બોડી હેઝ અ ફીઝીકલ નીડ્સ, સેક્સ ઇઝ રીક્વાયર બટ વોટ હેપ્પન્સ વ્હેન ઇટ બીકમ્સ કમ્પલરી, વ્હેન ઇટ બીકમ્સ એડીક્શન. જ્યારે ફ્રસ્ટ્રેશન અમુક હદ વટાવે ત્યારે લવ ચેઝ શરૂ થાય છે. જો મેરેજની કે અમુક ઉંમર ચાલી ગઇ હોય તો લીટરલી ભટકવા જેવુ થતુ હોય છે. આવા સમયે સ્ત્રી પ્રેમની ક્ષણો માટે ફાંફાં મારતી હોય છે. જ્યાંથી ક્ષણીક પ્રેમ મળે એ તરફ દોટ મ્કતી હોય છે. મેં એવી સ્ત્રીને જોઇએ છે, જે દરેક હસતી સ્ત્રીમાં પોતાના ભુતકાળને જુએ છે. એને કામ કરવુ છે, પૈસા કમાવા છે, પેરેન્ટ્સ સાથે એના બની ગયેલા રૂડ નેચરને કારણે રીલેશન્સ ઓલમોસ્ટ પુરા થઇ ગયા છે, એને એડવેન્ચર કરવુ છે, બટ કોઇ ફ્રેન્ડ કે કમ્પેનીયન જ નથી. મેરેજની ઉંમર ચાલી ગઇ છે, સો એને કોઇ લાઇફ ટાઇમ મ્યુચુઅલ સપોર્ટ આપી શકે એવુ નથી. આખો દિવસ એટલી ઉતાવળમાં હોય કે એને જ ખબર ન હોય કે એને શું કરવુ છે, કોઇ સાથે વાત કરે તો વાતો જ કરવા લાગે, કોઇ પણ જગ્યાએ જાય તો નાહકની વાતો કરે પાગલની જેમ, ફ્રસ્ટ્રેશન એટલુ કે એના ગોલ સિવાય એના હોઠો પર કોઇ શબ્દો જ ન હોય, એની હોબી સિવાય કોઇ વાતો જ ન હોય, એ બધુ પુરૂ ન થવાના કારણે સખત સ્ટ્રેસ.

ફરી એ સ્ટ્રેસમાં એના ખભા પર હાથ રાખીને સમજાવવાળુ કે એને કસીને હગ કરવા વાળુ કોઇ જ નહિ. કોઇ નિઃસ્વાર્થ કંપની નહિ, એકલી સાવ એકલી. જેના કારણે પછી એને ટેમ્પરરી રીલીફ માટે એક રસ્તો દેખાય છે, સેક્સ.

નો ડાઉટ સેક્સ્યુઅલ પ્લેઝર હેલ્પ્સ યુ ઇન સ્ટ્રેસ, માસ્ટરબેશન ઇઝ ગુડ ફોર ટેમ્પરરી સ્ટ્રેસ રીમુવલ. બટ વોટ હેપ્પન્સ વ્હેન ઇટ બીકમ્સ એડીક્શન. હવે એ સ્ત્રી કોઇ પણ વ્યકિત સાથે આસાનીથી સુઇ જાય છે. ટેમ્પરરી પ્લેઝર મેળવે છે, એટલે જ એને મોમેન્ટરી પ્લેઝર કહે છે, અમુક પળો સુધી બધુ જ બુલશીટ ગાયબ, બટ જેવી આ મોમેન્ટ પુરી થઇ, તરત જ ફરી વિચારો શરૂ. ફરી ફોકસ, ગોલ અને કામની ખોખલી વાતો. ક્યાંક પહોંચવા માટે કામ કરવુ જરૂરી છે, બટ એ કામ કરવા માટે શાંત રહેવુ અને ખુશ રહેવુ એટલુ જ જરૂરી છે, એટલે જ કોઇક સારી કંપનીની જરૂર પડે છે, સુંદર હુંફાળા સાથની જરૂર પડે છે. હવે એ સ્ત્રી સેક્સની એટલી એડીક્શન થઇ ગઇ છે કે એને રોજ ૨ થી ૩ વાર સેક્સ કે માસ્ટરબેશનની જરૂર પડે છે. એના ચરિત્ર પર કોઇ સવાલ છે જ નહિ, એનુ ફ્રસ્ટ્રેશન જ એટલી હદ સુધી વધી ગયુ છે કે આ મોમેન્ટરી પ્લેઝર જ એને હેલ્પ કરે છે. બટ એની પાસે કોઇ ઇમોશનલ કંપની નથી. કોઇ સારા ફ્રેન્ડ્સ નથી, કોઇ સારો લાઇફ પાર્ટનર નથી. મેરેજની ઉંમર પણ ચાલી ગઇ છે, બટ હજુ એના વિચારો એ જ છે કે કોઇ લાઇફ પાર્ટનર મળશે અને એને પોતાને જે કરવુ છે એ નહિ કરવા દેય તો ? ઇફ આઇ સે ઓનેસ્ટલી શી હેઝ બીન ગોન અ લીટલ મેડ. મને ખબર નથી એને રાતે ઉંઘ આવે પણ છે કે નહિ ? આ તો એક વુમનની વાત છે, આવી હાલતમાં ખબર નહિ કેટલી સ્ત્રીઓ હશે?

સો સેક્સ ઇઝ નેસેસરી બટ, જ્યારે કોઇ વુમન પાસે ઇમોશનલ અટેચ્ડ પર્સન ન હોય અને ત્યારે માત્ર સેક્સ્યુઅલ પ્લેઝર માટે સેક્સ કરવામાં આવે ત્યારે એ એડીક્શન બનતુ જતુ હોય છે. કારણ કે સેક્સ એવી વસ્તુ છે જેનાથી સેટીસ્ફાઇડ થવુ ખુબ અઘરૂ છે.

સેક્સ કર્યા પહેલા પેશનેટ હોઇએ, સેક્સ કરતી વખતે ખુબ પ્લેઝર્સ, સેક્સ કર્યા પછી કાંતો ગીલ્ટી અને કાં તો ઇમોશનલ, થોડા સમય પછી ડીટરમાઇન્ડ અને પછી શરીર પોતાની જરૂરીયાતનો સાદ પાડે. આ સર્કલ શરૂ જ રહે.

સેક્સ ઇઝ અ સોલ્યુશન બટ નોટ પરમનન્ટ, ઇટ ગીવ્ઝ યુ પ્લેઝર નોટ હેપ્પીનેસ. જે સુખ કડલીંગ, પેમ્પરીંગ અને હગીંગ આપે એ જસ્ટ ફીઝીકલ સેક્સ ના જ આપી શકે.

સ્ત્રી સશક્તિકરણની અને ફેમીનીઝમની વાતો થાય છે, આ વર્કીંગ વુમનની જ એક પ્રોબ્લેમ છે, આના પર કોઇ કામ કરશે ?

***

બટ વોટ ટુ ડુ ? શું વુમન એમ્પાવરમેન્ટ બંધ કરી દેવામાં આવે જેથી સ્ત્રીઓ કંઇ કરે જ નહિ? શું સ્ત્રીઓને મોટીવેટ થતા રોકવામાં આવે ?

ના…! ધીઝ ઇઝ નોટ અ સોલ્યુશન..! હવે પછી જે લખુ છુ એ કોઇ સલાહ કે સુચન નથી. બટ જે મેં જાણ્યુ છે, થોડુક અનુભવ્યુ છે એના આધારેનુ એક વર્કાહોલીક, વર્ક પેશનેટ માટેનુ સોલ્યુશન્સ છે. કદાચ બધાને લાગુ ન પણ પડે અને એગ્રી ન પણ થાય, સો ઇટ્સ ફાઇન.

જેમ પહેલા કહેવાયુ, વુમન સીક્સ લવ…! લવ ઇઝ અ અલ્ટીમેટ સોલ્યુશન. હું એવુ નથી કહેતો કે કોઇ સ્ત્રી પુરૂષને શોધે અને એના પાસેથી જ પ્રેમ મેળવો, એકવાર ખબર પડે કે વર્ક એડીક્શન હવે ખુશીઓ નથી આપી રહ્યુ, રીલેશન્સ એના લીધે સ્પોઇલ થઇ રહ્યા છે એટલે ચેતી જવુ. થોડોક ટાઇમ મમ્મી પપ્પા માટે કાઢવો, એ લોકો સાથે બેસીને ટી.વી જોવી, બહાર જવુ, એ લોકોના ઇન્ટરેસ્ટની વાતો કરવી ઘણો આરામ આપશે.

સ્પેન્ડ ટાઇમ વીથ ફ્રેન્ડ્સ, મેક સમ ગુડ ફ્રેન્ડ્સ…! ફ્રેન્ડ એ લાઇફ ટાઇમ જરૂરીયાત છે, જ્યારે બધી જ પ્રોફેશનલ સફળતા મળી ગઇ હશે, કોઇ મોટો એવોર્ડ મળ્યો હશે ત્યારે જો કોઇ એવો ફ્રેન્ડ નહિ હોય જે તમને કહે, ‘ચલ બે પાર્ટી આપ…!’ તો આ બધા જ એવોર્ડ નકામા છે. આ પ્રતિષ્ટા, પોઝીશન અને એવોર્ડ ના ડબલા શાં કામના જ્યારે તમારી સાથે ખુશીથી કોઇ સેલીબ્રેટ કરવા વાળુય છે જ નહિ, જય વસાવડાની આ બે લાઇન મારા દિલમાં વસી ગઇ છે.

સ્પેન્ડ ટાઇમ વીથ નેચર – જો કોઇ ફ્રેન્ડ ન હોય, કોઇ સારો કમ્પેનીયન ન હોય જેની સાથે તમે શેર કરી શકો તો કોઇક તો છે જ જેને તમે બધુ જ કહી શકો. કુદરતનો ખોળો હંમેશા પથરાયેલો હોય છે. પહોળા પહાડો, લીલા વરસાદી જંગલો, બર્ફીલા સૌંદર્યો, ઠંડા હીલ સ્ટેશનો પર એકલા જઇને થોટલેસ ટાઇમ ઘણો જ હેલ્પ કરશે. બટ જો તમે એક શરત રાખીને જશો કે ‘કામનો વિચાર નહિ કરૂ…!’ જસ્ટ નેચરને ફીલ કરીશ. આખરે તો આપણે કુદરતના બનેલા છીએ, એજ ઘણુ બધુ ભરી દેશે બસ આપડે ખાલી થઇને જવુ પડે.

છેલ્લે ફરી ફરીને ત્યાંજ આવુ છુ. ઇમોશનલ સ્પોર્ટ અને રીલેશન ખુબ જ જરૂરી છે. કમ્પેનીયનશીપ સિવાય આખી લાઇફ નહિ કપાય. કોઇ મ્યુચુઅલ સ્પોર્ટ જોઇએ. આપડે ગમે એટલી ફેમીનીઝમની વાતો કરીએ, બટ મ્યુચુઅલ સપોર્ટ હેલ્પ કરે જ છે. મેરેજ હેલ્પ્સ, હું બોન્ડમાં નથી માનતો બટ મેરેજમાં માનુ છુ. જો તમારા કામના કારણે તમારા ચહેરા પર સ્માઇલ નહિ હોય તો એ કામનો કોઇ જ ફાયદો નથી, એવુ કામ શું કામનુ જે તમારી નિર્દોષ સ્માઇલ અને ખુશીઓ છીનવી લે. જો તમારા ચહેરા પર સ્માઇલ નહિ હોય તો દુનિયાનુ કોઇ સારૂ કામ તમારા હાથ થી નહિ થઇ શકે.

ક્મ્પેનીયનશીપ હેલ્પ્સ કારણ કે એ તમને ઇમોશનલ સપોર્ટ કરે છે, મેન્ટલ સપોર્ટ કરે છે અને ફીઝીકલ સ્પોર્ટ પણ કરે છે. જ્યારે સેક્સ માત્ર ફીઝીકલ નીડ માટે ન થતો હોય અને ઇમોશનલી અટેચ્ડ થઇને થતો હોય ત્યારે આનંદ અને સુખની પળો મળાતી હોય છે.

રેશનલી જોઇએ તો ઇન્ડીયાની જ પોપ્યુલર વુમન્સ જેવી કે ઇન્દીરા ગાંધી, મેર કોમ, સાનીયા મીર્ઝા બધી જ વુમન્સ વર્લ્ડ પોપ્યુલર છે, સક્સેફુલ છે. એવુ નથી કહેતો કે એ લોકોએ મેરેજ કર્યા એના કારણે એ સક્સેસફુલ છે, બટ એલોકોએ વર્ક એન્ડ લાઇફનુ બેલેન્સ જાળવ્યુ છે. આના સિવાય મોસ્ટ પોપ્યુલર અને મોસ્ટ રેકોર્ડ સેલર સીંગર બીયોન્સે હો કે શકિરા, બન્ને હજુ ફેમીલીની સાથે કામને સંભાળે જ છે. યુ નીડ ટુ મેઇન્ટેઇન બેલેન્સ બીટવીન વર્ક એન્ડ રીલેશન્સ. બીકોઝ ધીઝ રીલેશન્સ આર નેસેસરી. આ બધી જ મહાન સ્ત્રીઓએ મેરેજ કર્યા છતા કામ કરે છે. સો મેરેજ ક્યારેય તમારા કામમાં બાધક બનતા જ નથી. બટ ઇટ હેલ્પ્સ. યુ નીડ ટુ ચુઝ રાઇટ પાર્ટનર એન્ડ યુ નીડ ટુ ટ્રસ્ટ.

કાજલ ઔઝા પાસેથી મેરેજ વિશે મેં બે લાઇન સાંભળી હતી, ટોટલી અગ્રી તો નથી પણ સારી લાગે છે કે, ‘આ દુનિયામઆં બે જ વ્યક્તિ સુખી છે, પરણેલી સ્ત્રી અને પરણ્યા વિનાનો પુરૂષ.’, જોક્સ અપાર્ટ

કામ કરવુ ખુબ સારૂ છે, બટ એટલુ પણ કામ ન કરવુ કે તમે એટ્લા દુર ચાલ્યા જાવ કે તમે પાછળ જોઇને કોઇને સાદ પાડો તો કોઇ સાંભળવા વાળુ ન હોય.

આપણે અહિં ખુશીથી જીવવા માટે આવ્યા છીએ, ગંભિર થઇને મરવા માટે નહિ. આપણે કોઇના ચહેરા પર ગંભિરતા લાવવા નહિ, આપણે અહિં નિર્દોષ પણે હસવા અને હસાવવા આવ્યા છીએ.

P.S – એક લાંબા વેકેશન પછી બ્લોગ પર આવ્યો છુ, ઇચ્છા છે સ્ત્રી ઉપર એક સીરીઝ ચલાવુ. હોપ કમ્પ્લીટ કરી શકુ.

સંગિતના શોખીનો માટે

સંગિત ક્યારેક તારી શકે,
એ કોઇકના હ્રદયને ઠારી શકે,
ઇશ્વરને પ્રાપ્ત કરવાની તો બધાની ઇચ્છા હોય,
પણ સંગિત તો ઇશ્વર બનાવી શકે.

મોસ્ટ ઓફલી કામ કરતા કરતા યુટ્યુબ પર રખડતો હોવ છુ. આમ પણ રખડવાની આદત પેલ્લેથી..! પહેલા રખડવા જાતો ત્યારે મમ્મી ગોતવા આવતા. હવે કામ ગોતવા આવે છે. કદાચ કામ એમ કહેતો હશે,’માળો હાળો ક્યાં સટકી ગ્યો..!’. તો આ લાંબી રખડપટ્ટી પછી કેટલોક સામાન ભેગો કર્યો છે. મેં ઘણા સુફી સોંગ્સ, ગઝલો, ક્લાસીકલ સંગિત, રાગ, તબલાની થપાટો જે પણ સાંભળ્યુ એમાંથી મને જે જે બહુ જ ગમ્યુ એનો અહિં ખડકલો કરૂ છુ. આ બધા જ મને ખુબ નશીલા લાગ્યા. હોપ તમને ગમશે..! તો તૈયાર થઇ જાવ કાનમાં ભુંગળા ચડાવીને..!

૧) તુ માને યા ના માને – વાડલી બ્રધર્સ. (મારા મોસ્ટ ફેવરીટ માનુ એક.)

૨) છાબ તીલક – આબીદા પ્રવિણ.

૩) દોસ્ત – આબિદા

૪) જુગની (મારા પ્લેલીસ્ટનુ કાયમી..!)

૫) આઓ બલમા (એ. આર રેહમાન : નામ હી કાફી હૈ..!)

૬) ફરી એક વાર ગુલામ મુસ્તફા ખાં

૭) સુન વે બલોરી – મિશા શાફી (થોડુ ફાસ્ટ)

૮) કાન્હા તારી વાંસળી – કરશન સાગઠીયા (આ તોં કેમ ભુલાય)

૯) જાકીર હુસૈન અને પંડિત શીવકુમાર શર્મા – સપ્તક

૧૦) કૌશીકી ચક્રબોર્તી – સપ્તક

૧૧) પંડિત હરિપ્રસાદ ચોરસીયા – સપ્તક

૧૨) કૌશીકી ચક્રબોર્તી – સપ્તક

૧૩) રાગ મુલતાની – કૌશીકી ચક્રબોર્તી (જબર..!)

૧૩) રાગ માલકૌંસ – સાજન રાજન

૧૪) કૌશીકી ચક્રબોર્તી – અસ્મિતા પર્વ

૧૫) પંડિત જસરાજ

૧૬) કથક – પંડિત બીરજુ મહારાજ – સપ્તક (ઓહ્હ માય ગોડ એક્સ્પ્રેશન તો જુવો..!વાહ વાહ…વાહ..વાહ આપડાય પગ થીરકવા માંડે, )

બે અંગ્રેજી સોંગ્સ.
૧૭) એડેલ (ક્લાસીકલ તો સાંભળ્યુ પણ એડેલને કાંય થોડી ભુલી જવાય..!)

૧૮) All of the Stars (Fault in our stars)

અને અંતમાં બે ભૈરવી

૧૯) ભૈરવી – કૌશીકી ચક્રબોર્તી (એક અલગ જ દુનિયામાં લઇ જાય..!)

૨૦) ભૈરવી – પંડિત ભીમસેન જોશી (અમુક અંશો ખુબ જ આતંકી…!)

My Books on News hunt at 50% off.

કિંડલ પર ગુજરાતી ભાષાના પ્રોબ્લેમના કારણે હવે મારી ગુજરાતી બુક્સ કિંડલ પર અવેલેબલ નથી. કિંડલના અલ્ટરનેટીવ તરિકે મેં મારી ઇ-બુક્સ ન્યુઝ હન્ટ પર પબ્લીશ કરી છે.

સાથે અત્યારે ન્યુઝ હન્ટ પર ઓફર પણ ચાલી રહી છે. જો તમે ન્યુઝ હન્ટ પર પહેલી વાર કોઇ પુસ્તક ખરિદી રહ્યા હોવ તો તમને એ પુસ્તક માત્ર એક રૂપિયામાં મળશે.

મારી બન્ને ગુજરાતી બુક્સ ચંચળ હ્રદય અને કોકટેઇલ ન્યુઝ હન્ટ પર અવેલેબલ છે. ખરિદવા માટે નીચેની લીંક પર ક્લિક કરો.

ચંચળ હ્રદય – http://ebooks.newshunt.com/Ebooks/default/Chanchal-Hruday/b-42345

કોકટેઇલ – http://ebooks.newshunt.com/Ebooks/default/Cocktail/b-42347

 

ન્યુઝ હન્ટ એપ તમારા મોબાઇલમાં ડાઉનલોડ કરવા માટે પ્લે સ્ટોરમાં જઇને News Hunt લખો અથવા નીચેની લીં ક પર ક્લિક કરો.

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.eterno&hl=en

 

ભાવનગર, ભ્રષ્ટાચાર અને હું

વી કેન ડીમોલીશ કરપ્શન…!! આજે એક એવો એક્સપીરીયન્સ થયો જે મને એમ લાગે છે બધાએ કરવા જેવો છે.

મકાનના ૧૭ વર્ષ જુના દસ્તાવેજ હજુ ભાવનગર મ્યુનીસીપાલ માં હતા અને એ લેવા માટે હુ સતરવર્ષ જુની પહોંચ લઇને ગયો ભાવનગર રજીસ્ટ્રાર ઓફીસમાં. મને એમ હતુ કે સતરવર્ષ જુના ડોક્યુમેન્ટ્સ ખબર નહિ કંઇ રીતે મળશે. વકિલને મળવુ પડશે અને મકાનના દસ્તાવેજ જેવા મહત્વના ડોક્યુમેન્ટ્સ હોવાથી ધક્કા પણ ખાવા પડશે અને ૫૦૦૦-૬૦૦૦ નો ખર્ચો પણ થશે.

તો હુ ઓફીસમાં ગ્યો. એક બે જગ્યાએ પુછ્યા પછી જે માણસ ડોક્યુમેન્ટ કાઢી આપતો હતો એમની પાસે પહોંચ્યો. ૫૦સેક વર્ષના એક કાકા હતા. જે અમુક લોકોને વિગતો આપી રહ્યા હતા. મારો વારો આવ્યો એટલે મેં એ કાકાને દસ્તાવેજ માટેની પહોંચ બતાવી એમણે એ પહોંચ ધ્યાનથી જોઇને કહ્યુ. ૧૭ વર્ષ જુના દસ્તાવેજ છે. એમણે પહોંચની પાછળ ૫૦ લખ્યા. મને ખ્યાલ આવી ગ્યો કાકા ૫૦ રૂપિયા માંગી રહ્યા છે. આટલા સસ્તામાં પતશે એવો મને વ્હેમ પણ ન્હોતો. મેં કાકાને કહ્યુ વાંધો નહિ હુ આપી દઇશ. કાકા એરીયાનુ રજીસ્ટર લઇ આવ્યા અને રસીદ નં પ્રમાણેનુ નામ ચેક કરવા લાગ્યા.

નામ મળી ગ્યુ એટલે મને પુછીને એણે કન્ફર્મ કર્યુ. પછી એણે પૈસા માંગ્યા. મેં એને પચાસની નોટ આપી. એણે કહ્યુ આ શું છે..? મેં કહ્યુ તમે ‘પચાસ કહ્યા ને’ મેં ફરી પુછ્યુ ‘કેટલા આપવાના.’ એણે એક સફેદ કાગળ પર ગુણાકાર શરૂ કર્યો

17 (વર્ષ) X 50=850

એટલે એક વર્ષના પચાસ. મારા ખીસ્સામાં એટલા રૂપિયા હતા તો નહિ. થોડીક વાર મેં વિચાર્યુ ATM માં ઉપાડવા જવુ પડશે. પણ મેં ખીસ્સો ચેક કર્યો અને એ કાકા જોઇ રહ્યા હતા. ૧૫૦ રૂપિયા મારા ખીસ્સામાં હતા. મેં કાકાને કહ્યુ આટલા રૂપિયા છે. એ કાકા એ ૧૫૦ રૂપિયા લઇને એમના ખીસ્સામાં નાખ્યા અને દસ્તાવેજ કાઢવા માટે એક બીજા રૂમમાં ગયા.

હુ જ્યાં ઉભો હતો ત્યાં એક ૮૦ થી વધારે ઉંમરના દાદી મેં જે રૂપિયા આપ્યા હતા એ જોઇને હસ્યા. એક ૩૫ સેક વર્ષના ત્યાંજ કામ કરતા ભાઇએ કતરાઇને સામૂ જોયુ મેં એમને ઇશારાથી જ પુછ્યુ શું..? એમણે મને સામે પુછ્યુ શું..? હવે હુ ખુબ ગીલ્ટી ફીલ કરી રહ્યો હતો.

આપડે લોકો ભ્રષ્ટાચાર રોકો ભ્રષ્ટાચાર રોકો એવુ તો બરાડા પાડી પાડીને બોલતા હોઇએ છીએ. પણ ખરેખર ભ્રષ્ટાચારને પોષવા વાળા આપડે જ છીએ. તરત જ એક આઇડીયા આવ્યો અને હુ યુવાન છુ એવી ભાન આવતા જ એ આઇડીયાને ઇમ્પીમેન્ટ કરવાની હિમ્મત પણ આવી ગઇ.

કાકા દસ્તાવેજ લઇને આવ્યા. પેલા યંગ ભાઇ એમના કામથી બીજે ચાલ્યા ગયા હ્તા. પેલા કાકા મને હવે ઉંચા અવાજે પુછી રહ્યા હતા કે બીજા ૭૦૦ રૂપિયા ક્યારે આપવા આવીશ. હુ મુંગો જ ઉભો હતો. એમણે દસ્તાવેજ કાઢ્યો. રજીસ્ટ્રારમાં સહિં કરાવી. સહિ કરાવતા કરાવતા ફરી એમણે પુછ્યુ બીજા પૈસા ક્યારે આપવા આવીશ. મેં કહ્યુ આપી જઇશ. સહિં કરી એમણે મને દસ્તાવેજ આપ્યો. મેં દસ્તાવેજ મારી પ્લાસ્ટીક બેગમાં નાખ્યો. કાકાએ ફરી પુછ્યુ બીજા પૈસા ક્યારે આપવા આવીશ..?

હવે ટાઇમ આવી ગ્યો હતો. મેં કહ્યુ કાકા… તમે જે ૧૫૦ રૂપિયા લીધા એની પાક્કી રસીદ મને આપો. મને તો ખબર જ હતી કે કાકાએ ચાય પાની માટે જ પૈસા માંગ્યા હતા. એટલે મેં બધાને સંભળાય એમ ઉંચા અવાજે જ કહ્યુ.

કાકાએ મને નજીક બોલાવ્યો અને મારા કાન પાસે આવીને કહ્યુ. જો ૮૫૦ થાય છે તારે પાક્કી પહોંચ ના લેવી પડે ૧૫૦ માં પતી જશે.

‘મારે પાક્કી પહોંચ જોઇએ તમે કહેતા હોતો હુ બીજા પૈસા અત્યારે જ ભરી દવ. પણ મારે તમારી અને તમારા મોટા અધિકારીની સહિં વાળી પાક્કી પહોંચ જોઇએ. ,મને પહેલા ૧૫૦ ની પાક્કી પહોંચ આપો નહિતો હુ તમારી ઉપરના અધિકારી પાસે જઇ રહ્યો છુ.’ મેં કહ્યુ અને કાકા ની હવે ફાટવા લાગી.

કાકા એમના ટેબલમાંથી બહાર આવ્યા અને કહ્યુ તુ દસ્તાવેજ મુકી દે અને એક અઠવાડીયા પછી આવજે હુ તને પાક્કી પહોંચ આપી દઇશ. મેં ફરી મોટેથી કહ્યુ ચાલો તમારા ઉપરી અધિકારી પાસે મારે ૧૫૦ રૂપિયા તમે જે લીધા છે એની પાક્કી પહોંચ જોઇએ છે. એણે કહ્યુ તારા મમ્મીને બોલાવીને આવજે ત્યારે દસ્તાવેજ લઇ જજે અત્યારે મુકતો જા.

મેં કહ્યુ મારા મમ્મી અને પપ્પા બન્નેને બોલાવી લવ પણ મને પેલા ૧૫૦ રૂપિયાની પાક્કી પહોંચ આપો. સીન બની રહ્યો હતો. કાકા મને ધીમેથી ઓફીસની બહાર લઇ ગયા. એમણે મને મનાવવાની ઘણી કોશીશ કરી. એ પણ માની ગયા કે એમણે ચાય-પાનીના જ પૈસા માંગ્યા હતા. એમણે મને ૫૦ રૂપિયા પાછા આપ્યા. પણ મેં કહ્યુ પેલી ૧૦૦ની નોટ આપો. મેં મારા પૈસા એમના ખીસ્સામાંથી બેશરમ થઇને બહાર કઢાવ્યા.
કેમ ન કઢાવુ એમને એમના કામનો પગાર સરકાર આપે છે, આ મેં કામ કરીને કમાયેલા પૈસા હતા.

‘ગરીબ માણસોને આવી જ રીતે લુંટો છો..?’, મેં કહ્યુ.
‘નાના માણસ પાસે પૈસા નથી લેતા અમે…!’, કાકાએ નકલી ડાયલોગ માર્યો. પણ હવે મને સંતોષ થયો.

જો હુ ચાહેત તો હુ જે કામ પુરૂ કરવા માટે ૫૦૦૦ હજાર ના ખર્ચાનો અંદાજ મારી રહ્યો હતો એ ૧૫૦માં આરામથી કોઇ હોબાળા વિના પુરૂ કરી શક્યો હોત. પણ મને ખબર પડી કે નેતાઓ ગમે તેટલા ભ્રષ્ટાચાર દુર કરવાના ભાષણો કરે ભ્રષ્ટાચાર ફેલાવવા વાળા આપડે જ છીએ, એટલે નેતાઓથી ભ્રષ્ટાચાર દુર નહિ થાય. આપણે જ ભ્રષ્ટાચારના પોષક છીએ. જો ભ્રષ્ટાચારનો નાશ કરવો હોય તો આપડે જ કરી શકીએ. એટલે મેં આજે હિમ્મત કરીને એક પગલુ ભર્યુ. આજે મારી પાસે એટલી ત્રેવડ હતી કે ચાહેત તો એ કાકાને આજે જેલ ભેગા કરવા માટે ના પગલા પણ ACB કોલ કરીને લઇ શકત. બાકી ૧૫૦ રૂપિયા કંઇ મોટી રકમ ના કહેવાય. પણ મને ખબર છે મારી મમ્મી ૫-૫ રૂપિયા ની કર કસર કરી કરીને પૈસા ભેગા કરે છે. મારા માટે એ ૧૫૦ રૂપિયા ઘણા વધારે હતા.

ભ્રષ્ટાચાર કોઇ સરકાર નહિ આપડી જેવા માણસો જ કરે છે.  જો ભ્રષ્ટાચાર ને દુર કરવો હોય તો આપડે બધાને જ કરવો પડશે. નેતાઓ બધા ભાષણ આપી શકે. પણ જ્યારે આપડે કામ કઢાવવુ હોય ત્યારે લાંચ રૂશ્વત આપવા વાળા આપડે જ છીએ, જો આપડે જ પૈસા ન આપીને અવાજ ઉઠાવવાનુ ચાલુ કરીશુ તો એ લોકોને કામ કરવુ જ પડશે. સો પ્લીઝ કોઇ પણ જગ્યાએ કોઇ પૈસા માંગે એટલે એટલીસ્ટ મેં અજમાવ્યો એવો કિમીયો તો અજમાવી જ શકાય. કારણ કે જો મેં એ કાકાને પહેલા જ કહી દીધુ હોત કે કાકા પૈસા હુ નહિ આપુ તો એ કાકા એ મને એક અઠવાડીયાની મુદ્દત આપી દીધી હોત. અને એમણે બીજા લોકો પાસે પૈસા ઉઘરાવવાનુ ચાલુ પણ રાખ્યુ હોત. પણ આપડે એ લોકો ને એ અહેસાસ પણ કરાવવાનો છે કે તમે કંઇક ખોટુ કરી રહ્યા છો.

એટલે જ ડર્યા વીના બધાની સામેં આપડે મોંટેથી કહેવુ પડશે

‘મારે ૧૫૦ રૂપિયાની પાક્કી રસીદ જોઇએ છે નહિંતર હુ તમારા ઉપરી અધિકારી પાસે જઇશ.’

બસ જરૂર છે થોડાક સાહસ અને હિમ્મતની.

Pretty Hurts

પરફેક્શન કે પુર્ણતા એક રોગ છે. અમે ગેમ તેટલા ખરાબ સંજોગોમાં પણ દિપ પ્રગટાવીએ છીએ. પણ પરફેક્શન એક રોગ છે. આ મારા શબ્દો નથી. ત્રણ દિવસથી બીયોન્સનુ ભુત વળગ્યુ છે. બીયોન્સનુ પ્રીટી હર્ટ્ઝ ન તો મારો પીછો છોડે છે ન તો હુ એનો. મારા માટે દર વખતે આવુ જ થતુ હોય છે. એ રીહાના હોય, શકીરા, લીલ વેન, એમીનેમ કે બીયોન્સ હોય. એના અમુક અમુક ગીત મારા માટે ઉપનીશદ નુ કામ કરતા હોય છે. કારણ કે પોતાની સુધી પહોંચાડવાનુ કામ ઉપનીશદ કરે છે, એમ આ ગીતો પણ ક્યારેક રસ્તો બતાવતા હોય છે. આ ગીત એટલુ મગજ માં ઘુસી ચુક્યુ છે, ખાતા, પીતા, બાઇક ચલાવતા, કરાગ્રે વસ્તે લક્ષ્મી ના બદલે પ્રીટી હર્ટ્ઝ પ્રીટી હર્ટ્સ મગજમાં ઘુંટાય છે,. ટુંકમાં આ ગીત થોડાક દિવસ મારા હ્રદયનુ મહેમાન બનીને આવ્યુ છે. બીયોન્સ ના સેલ્ફ ટાઇટલ્ડ ઇન્ટરવ્યુ જોયા પછી એના વિશે થોડુક વધારે જાણવા મળ્યુ.

Pretty Hurts - Beyonce

બીયોન્સ ના ડ્રન્ક ઇન લવની જેમ પુરેપુરૂ ગીત નશાકારક છે. બે ચાર વાર પીવો(સાંભળો) એટલે તમને તલબ લાગ્યા જ કરે. ગીતના અમુક લીરીક્સ ધારદાર છે. જે લગભગ બીયોન્સના અનુભવો જ છે. (એ એણે પોતાના ઇન્ટર્વ્યુ માં પણ કહેલુ.)

 

Ain’t got no doctor or pill that can take a pain away.

The pain’s inside and nobody frees you from your body.

It’s the soul, it’s soul that needs surgery.

 

બીયોન્સ ના ડ્રન્ક ઇન લવ સોંગમાં જેમ સર્ફ બોર્ડ વાળી કડી એનો આત્મા કે જીવ છે એમ આ કડી આ ગીતનો આત્મા છે.

 

આ દર્દને કોઇ ડોક્ટર કે દવા દુરના કરી શકે.

આ દુખ ખુબ અંદર છે, અને તમારા શરીરથી કોઇ દુર ના કરી શકે.

એ આત્મા છે, હા એ આત્મા છે જેને સર્જરીની જરૂર છે.

 

ક્યારેક આપડે એવી સમસ્યાઓ ને સોલ્વ કરવા મથતા હોઇએ જે ખરેખર આપડે જોઇ જ ના શકતા હોઇએ. એ આત્મા છે, જેને સર્જરીની જરૂર છે.

પ્લાસ્ટીક સ્માઇલ અને ખોટા શબ્દો જ તમને દુર લઇ જશે. પણ જ્યારે તમે તુટી જશો ત્યારે બધા મુખોટા ઉતરી જશે અને તમે ઘોર અંધકારમાં ગરકાવ થઇ જશો. અને તમે દુખી અરિસાઓની સાથે રહી જશો સાથે માત્ર રમણીય ભુતકાળના ધારદાર ટુકડાઓ જ હશે.

કવિતા તો જુઓ…..!! આવુ ગીત ગાયા પછી બીયોન્સ શામાટે ના કહે,.. “હા મારે મારી બોડી બતાવવી હતી એટલે પ્રેગનન્સી પછી વધી ગયેલુ શરીર ઘટાડ્યુ. મને મારી કર્વીંગ સેક્સી કાયા દેખાડવી ગમે છે.”

પણ હુ લખવા કંઇક અલગ વિચારીને જ બેઠેલો. પરફેક્શન ઇઝ ડીઝીઝ. મારી આદત પ્રમાણે એક ટોપીક લઇને એની આસપાસ પ્રદક્ષિણા કરવાની.

ખરેખર પરફેક્શન એક રોગ જ છે. લોકો ઇશ્વર વિશે પુર્ણપુરૂષોતમ શબ્દ વાપરતા હોય છે. પણ સામાન્ય માણસ જો પરફેક્ટ હોય તો બીજો વ્યક્તિ એને કેટલી હદે સ્વિકારી શકે. ખરેખર પરફેક્શન જેવી કોઇ વસ્તુ હોતી જ નથી. વધારે શાર્પ કે ચોક્ક્સ હોઇ શકે. કારણ કે પરફેક્શન ની વ્યાખ્યા પ્રમાણે એમાં બધુ જ આવી જાય, સારૂ પણ ખરાબ.(ખરેખર તો સાચા ખોટાની કોઇ વ્યાખ્યા જ નથી, એના ઉપર પણ મેં એક આર્ટીકલ લખેલો.) તો લોકો જસ્ટ એની નજરમાં સારૂ લાગે એને સ્વિકારી શકે. એ પુર્ણતાની તલવાર સાથે લડી શકે એવો હિમ્મતવાન નથી, એ સક્ષમ હોવા છતા પાંગળો છે.  લોકોને ક્રિષ્ન ગમે છે, લોકો એની પાછળ પાગલ છે. એમને જ રાધા – ગોપી સાથે નો રાસ પણ ગમે છે. પણ કોઇ છોકરો કે છોકરી એમના મેલ કે ફીમેલ ફ્રેન્ડ્સ સાથે ટોળુ લઇને નીકળે ત્યારે લાલ આંખો કેમ થઇ જાય છે. ક્યાં ગ્યુ ક્રિષ્નનુ એક્સેપ્ટન્સ.. ક્યાં ગ્યુ પરફેક્શન..? લોકોને સંસ્કૃતિ હણાતી લાગે છે. કારણ કે એમને સંસ્કૃતનો કક્કો ય નથી આવડતો.

પરફેક્શનમાં બધુ જ વ્યવસ્થિત ગોઠવાયેલુ હોય. સીમ્પ્લ, એલીગન્ડ સોબર પણ હોઇ શકે. પણ અવ્યવસ્થિત પણાની એક ઓર જ મજા છે. રોજ આપણે વ્યવસ્થિત ભોજન કરતા જ હોઇએ, પણ ક્યારેક રખડપટ્ટી કરીને લારીની ભાજી કે ખીમો ખાવાનુ પણ મન થાય. જો તીખુ તમ તમતુ ખાવાનુ મન થ્યુ હોય અને તમે ના ખાઇ શકો તો ધુળ પડે એ પરફેક્શનમાં. ખરેખર તો પરફેક્શનમાં એક જ રંગ હોય છે. વાઇબ્રન્ટ તો હંમેશા ઇમ્પરફેક્શન જ હોય છે. ઇમ્પરફેક્શન હંમેશા કલરફુલ હોય છે. ઇમ્પરફેક્ટ માણસ  હંમેશા મલ્ટીપલ કલર્ડ હોય. અને દરેક કલર્ડ માણસ કાંચીડાની જેમ સ્વાર્થ ખાતર પોતાના કલર બદલી નથી નાખતો. એ એના કલર એની મોજના આધારે બદલતો હોય છે. એ કલર બદલવા પાછળ કોઇ ને હાની (તન-મન) પહોંચાડવાની ચેષ્ઠા જરાંય પણ હોતી નથી. (વાક્ય લુપ વાળુ બની જશે પણ ઇમ્પરફેક્શન જ માણસને પરફેક્ટ બનાવતુ હોય છે.)

beyonce

એટલે જ પરફેક્શન ઇઝ અ ડીસીસ…! પુર્ણતા એ રોગ છે. ક્રિષ્નને પુર્ણ બનાવવામાં ઇપર્ફેક્શનનો સૌથી મોટો ફાળો છે. બધુ સરખી માત્રામાં નાખવાથી કદી તમતમતુ તવા પનીર ના બને. એમાં મીઠું મરચુ અલગ અલગ માત્રામાં જ નાખવુ પડે. એટલે જ ક્રિષ્નમાં કપટ, ચોરી સાથે પ્રેમ અને કરૂણા પણ હશે.

પરફેક્શન નુ છેલ્લુ ઇન્ગ્રીડીયન્ટ ઇમ્પરફેક્શન છે. એવુ બાબા હિરેનનુ કહેવુ છે. (લોલ….!)

બીયોન્સ નુ પ્રીટી હર્ટ્ઝ સોંગ નીચે સાંભળો.

 

બીયોન્સનો સેલ્ફ ટાઇટલ્ડ ઇન્ટર્વ્યુ… મસ્ટ વોચ કારણ કે ખોજ અને મોજ (શબ્દો નિરવભાઇ પ્રેરિત). પાંચ પાર્ટમાંનો આ પેલો ભાગ. બીજા તમે યુ ટ્યુબ પર મેળવી શકશો.

 

Buddha Says : Released.

release cover

I am very happy to announce that. Today on Buddha Poornima, Buddha Says, Collection of Short Stories told by buddha and my book compilation is released.

You can Buy it online in both format, Paper Back and Kindle E-Book Format. Buddha Says.. contains very nice stories, it’s inspirational. it’s best for bedtime stories and children stories.

Buy Online :

Buy Paper Back : http://pothi.com/pothi/book/hiren-kavad-buddha-says

E-Book(Kindle): http://www.amazon.com/dp/B00KBVSNVQ

Thanks for your support.

મમ્મી…!!

મમ્મી આપણને અગણીત યાદો આપતી હોય છે, એ અદભુત હોય છે. જો ડાહ્યા છોકરાઓ હોઇએ તો એની આંગળી પકડીને નીશાળે જવાની યાદ, જો ડાર્ક શેડ્સથી ભરપુર હોઇએ તો, “ચાલ મારા રોયા, ભણવુ ગમતુ જ નથી”, એ સાંભળતા સાંભળતા મમ્મી પરાણે નિશાળે લઇ જતી હોય, એક હાથમાં દફતર ને બીજો હાથ આપડો પકડેલો હોય, એ યાદ.

નાવુ ના ગમતુ હોય ત્યારેના ધમપછાડા અને પછી મમ્મી દેશી નળીયાના ઠીકરાને આખા શરીરે ઘસી ઘસીને મેલ કાઢે એ યાદ.  ન્હાયા પછી આપડે કહીએ, “આજે મને પાંચ રૂપિયા આપવા પડશે.”, પાછો વાંહા માં એક ધબ્બો પડે, “રૂપિયાનુ ઝાડ છે કાંય આંયા..?”
.
એ જ્યારે પુરણપોળી બનાવતી એની યાદ, એના બનાવેલા અથાણાની સુગંધ.
નિશાળે જતી વખતે એની પાસેથી એક રૂપિયાના બદલે બે રૂપિયા વાપરવા માટે માંગવાનુ વેન.

“મગની દાળ લઇ આવ’ને હિરલા…”,  હુ કહુ, “બે રૂપિયા ભાડુ થશે…!” “શેની ભાડુ, તને આમ ભાડુ લેવા માટે મોટો કર્યો છે..? ગામના કામ કરવા જા ન્યા ભાડુ માંગતો હો તો”

રાતે જ્યારે તાવ આવ્યો હોય ત્યારે, આખી રાત જાગીને એ મીઠાના પોતા મુકતી એ યાદ, રામનુ નામ તો પછી આવડ્યુ, ધગધગતા તાવ વખતે “મમ્મી….. મમ્મી….” સિવાય બીજુ કંઇ મોઢાંમાથી ના નીકળે (હજુ પણ), “હમણા હવાર પડી જા’હે, હવારે ડોક્ટરને ન્યા જયાંવશુ.” એ મીઠાના પોતાની યાદ.

“હા’લ ઉભો થા આઠ વાગ્યા….!” “મમ્મી ઘડીક સુવા દ્યો ને..!”
ખુલ્લા પગે રખડપટી કર્યા પછી વાગેલા કાંટા ને કાઢવા માટે ની એની સેફ્ટી પીન કે સોંય. “ઉ ઉ દુખે છે…”

પગમાં વાગેલી ઠેસ પછી એણે લગાવી આપેલી હળદર..! “હાવ આંધળાની જેમ ધોડ્યો જ જાય… ઝરાંક નીસે જોય ને હલાય..!”

“તારા શેઠ ને કે’ને હવે પગાર વધારે…!!”

“ઓછા પૈસા વાપરજે..!! ભાયબંધો પાછળ ઉડાવ નય બની જતો…!”

“આ જો બેનના લગન પછી પૈસા ભેગા કરીને બુટી કરાવી.”

અને

“કવ સુ, ફલાણા ભાઇ ની સોકરી બવ નમણી ને રૂપાળી સે..!, હિરેનનુ માંગુ નાખવુ સે..?”

આવી બધાની મમ્મી સાથેની મસ્ત મસ્ત યાદો હોય..!

હુ રખડપટ્ટી કરવા ગયો હોવ ત્યારે, એ ખુલ્લા પગે (એના ચપ્પલની બાધા ને લીધે) ધોમધખતા તાપમાં મને શોધવા આવતી હતી. એના પગ નહિ બળતા હોય..? અમારા પગમાં ચપ્પલ ના હોય તો ઠેકડા મારતા અને કુદતા ચાલતા. પણ એ તો ખુલ્લા પગે ભર બપોરે “ક્યાં રખડવા ગયો હશે?” એમ કરીને શોધવા નીકળતી. એના પગ નહિ બળતા હોય..? આ જ સવાલ થયા કરે. આવા કેટલાક દ્રશ્યો મને કદી નહિ ભુલાય.
ક્યારેક એવુ બનતુ હોય છે કે, તમારી પીડાના દિવસો જ તમારી કેટલીક અલગ પ્રકારની ખુશીઓના દિવસો હોય છે.

સ્ક્રિઝોફ્રેનીયા એક ભયંકર રોગ છે, ભગવાન આ રોગ કોઇને ના આપે. મારી મમ્મીને સ્ક્રિઝોફ્રેનીયા હતો. ખુબ દવાઓ કરી, ઘરવાળાઓએ ભુવાઓ પાસે પણ જોવડાવ્યુ,
મારી મમ્મી તો કે’તી કે મને ભુવામાં વિશ્વાસ નથી અને મને કંઇ નથી થયુ. આ રોગમાં દર્દી આવુ જ કહેતો હોય છે, મને કંઇ થયુ નથી.

રોગની શરૂઆત પછીના દસ વર્ષ પછી સ્ક્રિઝોફ્રેનીયા એની ટોચ પર હતો. એટલી હદે કે હુ જ્યારે સુરતથી ઘરે જતો ત્યારે તો ઘરમાં એન્ટર થતો હોવ ત્યારે મારી મમ્મીની ચીસ સંભળાય, “તુ મારો છોકરો નથી, અસલી હિરેનનેતો ક્યાંક કેદ કરી રાખેલો છે, તુ તો નકલી છે.” પછી કદાચ બે ચાર સાવણી વાંહામાં પડે તો નવાઇ નહિ. સવારની શરૂઆત ગાળો સાંભળતા અને માર ખાઇને જ થતી. મને ખબર હતી, આ મારી મમ્મી તો નહોતી જ. દવાખાને જવાનુ નામ પણ લઇએ તો ધમપછાડા ચાલુ થાય. પણ હવે એમની પીડા અમારી પીડા બની રહી હતી.

છેલ્લે એક દિવસ મમ્મીને મનાવ્યા. આ દિવસ મારી મેમરીને  કપ્લીટલી ફોર્મેટ મારી દો તો પણ ભુંસાય એમ નથી. સ્ક્રિઝોફ્રેનીયા જ્યારે ઉપરના સ્ટેજમાં હોય ત્યારે એની અસરકારક એક જ ટ્રીટમેન્ટ હોય છે, ECT. ડોક્ટરો પેશન્ટને એમ કહે કે અમે તમને ઇન્જેક્શન આપીશુ. પણ ખરેખર ઇન્જેક્શન તો માત્ર દર્દિને બેભાન કરવા માટે જ હોય છે. આપડી ભાષામાં એને શોક આપવો એમ કહેવાય. ના છુટકે, ફાઇનલી અમે આ ટ્રીટમેન્ટ માટે તૈયાર થયા.

આ ટ્રીટમેન્ટ આપ્યા પછી દર્દી અડધા કલાક સુધી બે ભાન જ હોય. અને જાગે ત્યારે એનુ માંથુ ફાટી રહ્યુ હોય.

મને એકદમ ક્લીઅરલી યાદ છે, મમ્મી રડી રહી હતી, એ બોલી રહી રહી હતી, “હિરેન મારૂ માથુ ફાટે છે,”, એ એના વાળ ખેંચી રહી હતી, એ મારા ચહેરાને શોધવા માટે હવામાં હાથ ફેરવી રહી હતી, એનુ માંથુ મારા ખોળામાં હતુ. મારા હાથ એનુ માથુ દબાવી રહ્યા હતા. હુ એના માથાના ચુમી રહ્યો હતો, હુ રડી રહ્યો હતો, કારણ કે મારી મમ્મીનુ દર્દ હુ જોઇ ન’તો શકતો.. એ દિવસે હુ મમ્મીની સૌથી નજીક હતો. મોટા થઇ ગયા પછી ખબર નહિ શેનો ઘમંડ આપણામાં આવી જતો હોય છે, કે કંઇક પણ ભુલ મમ્મીથી થાય તો આપણે રાડો પાડીને જ એને કહેતા હોઇએ છીએ. આપણે મમ્મીને ગળે લગાડવાનુ કે ભેટવાનુ તો ભુલી જ ગયા હોઇએ. મમ્મીની એક હગ આપણા બધા પ્રોબ્લેમ્સનુ સોલ્યુશન હોય છે અને એની બંધી ચિંતાઓનો ઇલાજ. બસ આપણી આંખો ભીની હોવી જોઇએ. એ દિવસે મને મમ્મીને રડતી જોઇને કંઇ ખુશી નહોતી થતી. પણ મારી મમ્મીનુ માંથુ મારા ખોળામાં પાછુ ક્યારે આવશે ? એપણ ખબર નહોતી. નો ડાઉટ હુ મમ્મીની પીડાની માંગણી નથી કરતો. પણ આ પળ ઇશ્વરે મને એકવાર આપી એ માટે હુ ભાગ્યશાળી છુ. એ દિવસે હુ અંદરથી પુરેપુરો ખાલી થઇ ગયો હતો. કારણ કે મને ત્યારે મારી મમ્મી સિવાયના બિજા કોઇ વિચારો નહોતા આવતા. “હિરેન.. હિરેન” નો એ અવાજ અને હવામાં ફંગોળાતા એના હાથ અને ક્યારેક મારા ગાલને સ્પર્શ કરી લેતા, એ હાથનો સ્પર્શ ક્યારે નહિ ભુલાય…! હુ બસ એના વહી રહેલા આંસુઓને રોકી રહ્યો હતો.

જો મમ્મીની આંખનો એક ખુંણો ભીનો થાય, અથવાતો એની આંખો માં જળજળીયા પણ આવે, તો હજુ અમારૂ આખુ ઘર રડી પડે. છાનુ રાખવા વાળુ કોઇ ના હોય..!

મમ્મી તારી આંખનો એક ભીનો ખુણો,
અને મારી રડતી આંખ અને હિબકા.

લવ યુ મોમ…!

mom